Patricia Kölker, dierenliefhebber.

Als het even kan willen we in elke aflevering van het wijkblad kort stilstaan bij iemand die betrokken en/of actief is zijn of haar buurt. Of misschien op een andere manier bijdraagt aan de leefbaarheid van MSP, bijvoorbeeld met een hobby of sportactiviteiten. Deze keer zijn we langsgegaan bij iemand van de eerst genoemde groep: Patricia Kölker, betrokken bij MSP, in het bijzonder Meezenbroek.

Weliswaar is het nog op een vroege maandagmorgen in de Jan Steenstraat, maar het opschrift op het T-shirt van Patricia maakt dit meteen goed: ‘Mondays are an option”. Tel daarbij op de enthousiaste begroeting door twee Labradors, en de toon voor een leuk gesprek is gezet. Eenmaal door de viervoeters heen geworsteld, wordt je ook nog eens verwelkomd met vrolijk gekrijs van twee valkparkieten. Dan weet je het al: je bent bij echte dierenliefhebbers. Patricia kan dit alleen maar bevestigen: ‘Mijn droom is om ooit nog eens een oud boerderijtje te kunnen kopen, met een flinke lap grond. Ik ben ooit van plan geweest om, samen met vrienden uit Valkenburg een dierenopvang te beginnen, maar dat is destijds niet echt van de grond gekomen. Ik wilde graag opvang bieden aan paarden die door hun leeftijd niet meer geschikt zijn als ren- of rijdier. Of bijvoorbeeld om honden die uit landen als Roemenië komen, hier op te vangen om deze vervolgens weer geschikt te maken als huisdier. Maar of het er ooit van komt? “

Waarom niet? “Ik woon hier graag. Mijn ouders wonen nog kortbij, in de Ruysdaelstraat, je hebt veel contact met anderen in je directe omgeving, dus…. En ik ben hard op weg om nog een andere droom te verwezenlijken: het onderwijs. Ik heb ooit Pabo gedaan, maar toen ik afstudeerde waren er nauwelijks banen in het onderwijs. Zodoende ben ik in de zorg beland als Verzorgende IG. Maar de hang naar het onderwijs is toch sterker en heb mijn baan kortgeleden opgezegd. Dankzij een contract bij Innovo als Onderwijs-ondersteuner heb ik dus toch weer voet aan de grond gekregen. Binnenkort mag ik een tijdlang meedraaien als leerkracht bij de Catharina-school in Welten. Mijn levensmotto is: “doen waar je gelukkig van wordt. Iets dat ik ook meegeef aan mijn kinderen.”

Geldt dat ook voor je kijk op MSP? “Zeker, ik ben beheerder van de Facebook-pagina ‘Buurtpreventie MSP’ en de Whatsappgroep. Af en toe wordt ik niet vrolijk van de reacties die volgen wanneer iemand een bericht heeft geplaatst.  Vooral wanneer deze een eigen leven gaan leiden. Je vraagt je wel eens af of er niet wordt gereageerd om het ‘reageren zélf’. Jongens, blijf wel bij de les, denk ik dan. Ik kan me een kwestie herinneren die ik uiteindelijk geheel moest verwijderen. En buiten Facebook, kun je iemand nog altijd persoonlijk aanspreken. Puur een kwestie van een vriendelijk woordje en misschien een beetje helpen. Ik zeg altijd zo: de toon maakt de muziek.”

En buiten Social media? “Ik was betrokken bij de acties om de geldautomaat weer terug te krijgen en de verkeersveiligheid te verbeteren op de Kasteellaan. Daarbij is het wel eens vechten tegen ‘verankerde inzichten’ van ambtenaren.  Een voorbeeldje: mij was opgevallen dat beklinkering van stoep en wegdek dezelfde kleur (grijs) hadden. Kinderen hadden dus niet in de gaten dat ze zich op straat bevonden, dus waar het verkeer komt. Het kostte mij behoorlijk wat energie om de gemeente ervan te overtuigen dat een andere kleur klinker zou bijdragen aan een stukje verkeersveiligheid voor de kleintjes.”

Heb je dat gevoel ook bij buurtbewoners? “Eerlijk gezegd wel een beetje. Zo organiseer je buurtbijeenkomsten, met de wethouder, de ambtenaren en alle betrokkenen, komt er slechts een handjevol mensen opdagen. En nét degenen die er het meeste baat bij zouden hebben, laten op zo’n avond verstek gaan. Dat is dan wel jammer.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.